Feeds:
Berichten
Reacties

Altijd wat te doen

Lieve allemaal,

Wat een bijzondere tijd hebben we achter de rug. Ons verlof in Nederland is omgevlogen. Het was goed om tijdens de feestdagen bij familie en vrienden te zijn. Maar wat vloog de tijd.

De Meet & Greets werden goed bezocht. We vinden het altijd fijn om mensen deelgenoot te maken van ons werk in Brazilië, zodat men snapt waar we mee bezig zijn.

De afgelopen maanden waren bijzonder hectisch. Toen we thuis kwamen was er een partij voedsel gedoneerd door een winkelcentrum in de buurt. 4000 kilo aan voedsel mochten we verdelen onder de verschillende projecten. Dat was best een pittige klus. Maar met veel hulp liep dat heel gesmeerd en konden we heel veel gezinnen blij maken met een voedselpakket.

Op dit moment is Michelle Kraan voor drie maanden bij ons. Zij houdt zich vooral bezig met de alfabetisering en de leeslessen. De leeslessen zijn een onderdeel van de ´reforço escolar´ (de huiswerkbegeleiding) en zijn oh zo belangrijk. Zo vissen we eruit welke kinderen zwak zijn en extra (professionele) hulp nodig hebben. Deze lessen worden inmiddels op drie van onze projecten gegeven. Er zijn zoveel kinderen die slecht tot niet kunnen lezen. Het is mooi dat we ze dan een duwtje in de rug kunnen geven. Tijdens de huisbezoeken horen we van de ouders dat de huiswerkbegeleiding ook echt bijdraagt aan de ontwikkeling van de kinderen. De eerste ouderavond is al geweest en was een groot succes.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dankzij een enorme donatie hebben we heel veel nieuwe boeken kunnen kopen. Het is leuk om te zien hoe de kinderen genieten van het lezen van de boeken. De meeste kinderen hebben thuis geen boeken en zijn niet gewend om voorgelezen te worden of zelf te lezen. Deze boeken zullen zeker bijdragen aan een betere lees- en leerprestatie.

De jiu jitsu-lessen werpen inmiddels hun vruchten af. De eerste medailles zijn al binnen. Het is ontroerend om te zien hoe trots de kinderen zijn en hoe ze elkaar aanmoedigen. Ook de senseis laten zien hoe trots ze zijn op hun pupillen. Het respect over en weer is duidelijk aanwezig. Inmiddels zijn er op twee van de projecten jiu jitsu-lessen.

 

De afgelopen dagen hadden we het fenomeen Super Lua (Super Maan) waardoor het zeewater enorm steeg. Dus ook het water in de rivier. De meeste van onze projecten liggen aan de rivier. Deze wijken (maar ook veel plekken elders in de stad) stonden dan ook helemaal onder water, waardoor we de projecten niet of moeilijk konden bereiken. Veel huisjes op paaltjes stonden onder water. Gevolg was dat er veel electra kapot ging. Koelkasten die het nu niet meer doen. En zonder koelkast kun je hier niet leven. Helaas hebben deze mensen geen verzekering.

In de komende maanden zullen twee nieuwe projecten geopend worden. Eén project is op het vaste land op 6 uur afstand en wordt 27 april geopend. Het andere project is nog op het eiland São Luís en wordt 11 mei geopend. Dat is tenminste de bedoeling. Maar ja …. dit is Brazilië.

De bouw van een derde project hier in de stad zal ook binnenkort beginnen. Het wordt een groot houten huis op palen op de rivier, midden in de favela (sloppenwijk). Dat zal nog best een uitdaging worden. Maar we hebben er zin in.

Over 2 weken hebben we weer ons jaarlijkse kinderkamp. De voorbereidingen zijn in volle gang. Wilt u met ons bidden voor een gezegend kamp? Het blijft altijd spannend om met zoveel mensen (250 tot 300) op kamp te gaan.

Een grote wens van ons is in vervulling gegaan. De ingang van ons kantoor wordt helemaal opgeknapt. Het belooft erg mooi te worden en helemaal te passen bij de visie en het imago van Projeto CASA: een scheef huis met vrolijke kleuren en natuurlijk ons logo. Daarnaast heeft Albert Kraan uit Hattem een enorme kast gemaakt op ons kantoor. Die kunnen we mooi vullen met alle materialen die we gebruiken. Daar zijn we erg blij mee.

In maart was de vijftigste verjaardag van Désirée. Om deze niet ongemerkt voorbij te laten gaan, kwam haar moeder drie weken op bezoek. Maar wat Désirée niet wist, was dat haar zus Tirza, dochter Renée en schoonzoon Lloyd ook stiekem waren meegekomen. Wat een enorme verrassing was dat. De hele flat heeft kunnen meegenieten van haar verbazing. Het geoorloofde aantal decibel werd behoorlijk overschreden.

We zijn dankbaar voor alle berichten, ondersteuning en bemoedigingen die we ontvangen. Zonder dit kunnen we hier niet werken.

Hartelijke groeten en Gods zegen!

Michel, Désirée, Renée (NL) en Jesse

 

Lieve mensen,

Graag willen we u ontmoeten tijdens onze Meet & Greet op zondag 20 januari as. van 13.15 tot 15.00 uur in het VEZ-centrum aan de Rieteweg 12 in Zwolle.

Onder het genot van een hapje en een drankje zullen we meer vertellen over en meer laten zien van ons werk in Brazilië.

U komt toch ook?

gezin

Koning-3.jpgWe zien u graag terug op onze blog in 2019!

Hartelijke groet,

Michel, Désirée, Renée en Jesse Koning

Weer een jaar voorbij

Lieve allemaal,

Het regenseizoen is begonnen. Iets waar we heel blij mee zijn. Het einde van een droge, hete periode. Alle dorre plekken verdwijnen en alles wordt weer mooi groen. Af en toe wel heel erg klam als de zon al dat water verdampt. Een nadeel is dat er weer enorme kraters in de wegen ontstaan. Dat levert vaak gevaarlijke situaties op. Goed opletten dus. En ook de muggen zijn weer in grote getale aanwezig. Of …. nog erger …. De kakkerlakken zoeken ook een droger plekje. Die komen we dus ook regelmatig tegen binnenshuis …brrrrr…..

Wij hebben de afgelopen maanden niet stil gezeten. Het allernieuwste project op het vaste land draait enorm goed. We zijn zo blij met de vrijwilligers die zich zo enorm inzetten voor deze kinderen. Onlangs mocht dit project voor het eerst mee met ons jaarlijkse filmuitje voor de oudere kids. Met zo een 230 personen weer richting de bioscoop. Altijd een feestje. Maar voor deze kinderen helemaal. De meesten waren nog nooit in de Shopping Mall geweest. En al helemaal nog nooit naar de bioscoop. Ze moesten met de grote veerboot (gratis en voor niks, dankzij de eigenaar) naar het eiland (ja, wij wonen op een eiland). Voor velen een groot, spannend avontuur. In het winkelcentrum keken ze hun ogen uit. De bioscoop vonden ze geweldig. Echte hits waren de toiletten en de roltrap.  De meesten gingen voor het eerst op de roltrap. Dat vonden ze best spannend, vooral de roltrap naar beneden. En in de toiletten heb je handblazers om je handen te drogen. Dat kenden ze niet.

Na de film mochten de kinderen van dit project ook nog naar de Mc Donalds, omdat we moesten wachten op de boot. De Mc Donalds heeft er voor hun echt een feestje van gemaakt. Zo lief!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Inmiddels is de (in april 2017) toegezegde premie eindelijk ook uitgekeerd. We kunnen nu een pedagoge betalen die de huiswerkbegeleiding verder gaat ontwikkelen. Daarnaast kunnen we een coördinator betalen die zich een jaar lang bezig zal houden met maandelijkse acties in de wijken. En eindelijk hebben de kinderen van jiu jitsu kimono´s en nieuwe tatami´s gekregen. Wat een feest was dat. Officieel overgedragen door de sensei. De kinderen hebben inmiddels 4x per week jiu jitsu. En binnenkort krijgen alle meisjes van het ballet een echte ballet-outfit.

Zo mooi om te zien hoe naast de kidsclub, waar Gods woord centraal staat, ook allerlei initiatieven zijn ontstaan. Dit alles om de kids van de straat te houden, maar vooral ook om te werken aan hun persoonlijke ontwikkeling: jiu jitsu, ballet, gitaarles, judo, huiswerkbegeleiding, uitstapjes, kinderkampen. Alles om te werken aan de toekomst van de kinderen.

Verder mochten we het 1-jarige bestaan van het zesde project vieren. Wat een geweldig feest was dat. Inmiddels hebben we 7 projecten. In 2019 staan 4 nieuwe projecten op de lijst. Natuurlijk is het afwachten of alles gaat zoals wij in gedachten hebben. We kunnen van alles plannen, maar het belangrijkste is dat alles op Gods tijd gaat.

Wim en Jantina Keijl uit Zwolle kwamen weer een kijkje nemen in de keuken van het project. Inmiddels een jaarlijks terugkerend gebeuren waar we echt blij mee zijn.

Pinta Casa 2018, onze verfactie, was weer een groot succes. Met honderden vrijwilligers mochten we in een aantal sloppenwijken de boel opvrolijken met vrolijke kleurtjes. Het was de zevende keer dat we dit organiseerden. Omdat er zoveel vrijwilligers waren, konden we maar liefs in vier wijken aan de slag. Kijk voor heel veel foto´s en leuke  video´s op onze facebookpagina (echt even doen!)

https://www.facebook.com/projetocasa.sl/

Op dit moment ronden de projecten hun activiteiten af. De laatste kerstlessen worden gegeven en kerstknutsels worden gemaakt. Daarna is het zomervakantie. Een tijd om bij te tanken en nieuwe ideeën op te doen. Maar ook een tijd om terug te kijken op een enerverend jaar, waarin God zo duidelijk aanwezig was en zo rijk gezegend heeft.

En wij …… wij mogen naar Nederland. Een totale verrassing voor ons. En oh, wat hebben we er een zin in. 16 december stappen we op het vliegtuig en 24 januari vliegen we weer terug.

Dus wie weet komen we jullie wel tegen.

We willen jullie heel hartelijk bedanken voor alle steun, gebed, bemoedigingen in het afgelopen jaar en wensen jullie alvast heel fijne Kerstdagen en een gelukkig en gezegend 2019.

Veel liefs,

Michel, Désirée, Renée (NL) en Jesse Koning

Weer een nieuw project

Lieve allemaal,

Het is bijna 5 uur in de morgen en wij staan alweer naast ons bed. Begin september mochten we weer een nieuw project starten met een spetterend feest. De komende maanden zullen we daar elke zaterdag aanwezig moeten zijn om training te geven. Dit project is echter niet bij ons op het eiland. We stappen nog wat slaperig in de auto om naar de boot te gaan. Die vertrekt om 6 uur (of later 😊) om ons naar het vaste land te brengen. Tegenwoordig nemen we de ferry, daar kan de auto op. In het begin gingen we met een gewoon bootje of met de catamaran. Maar er zijn flinke stormen op de oceaan. Daar hebben ze op de bootjes flink last van. Het gevolg is: angstige en gillende mensen, overal kots over de vloer, zelf ook flink misselijk. En met de catamaran kom je gegarandeerd nat op de plek van bestemming aan. Tegenwoordig dus met de ferry. Anderhalf uur heen. Dan nog een poos met de auto. Tegen de tijd dat we aankomen op het project zijn we al  bijna 3 uur onderweg. En dan moeten we ook nog terug. Al met al zijn we vandaag voor 1 projectochtend op het vaste land ruim 12 uur kwijt. Als er geen plek is op de boot terug dan duurt het nóg langer.

Wanneer we aankomen op het project zijn de eerste vrijwilligers al bezig met de voorbereidingen. Speelhoekjes, spelletjes op tafel, kleurplaten klaarleggen, etc. Maar ook de voorbereiding voor het inhoudelijke deel van de ochtend: studievoorbereiding, Bijbelverhaal voorbereiden, verwerkingsactiviteit, etc.

En dan druppelen langzaam de kinderen binnen. De ene zaterdag rond de dertig kids, de andere keer maar vijftien. Het dorpje ligt vrij afgelegen, maar het is een schitterende omgeving. Heerlijk groen vergeleken met de woonomgeving van de kinderen in de stad. We zagen vandaag nog vier papegaaien vliegen en een paar oranje ibissen. Sommige kinderen moeten een flink eind lopen, voordat ze bij het project zijn. En toch komen ze uit zichzelf.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Wat doen de kinderen het goed op het nieuwe project. Ze genieten van de nieuwe spelletjes, speelgoed en lieve leiding. Ze mogen horen over Gods liefde, knuffels en complimenten ontvangen en gewoon lekker kind zijn. En al spelende leren ze hoe ze moeten delen, excuses aanbieden, wachten op je beurt, enz.  We zijn ontzettend blij met de leiding van dit project. Een bijzonder gemotiveerde groep lieve mensen. Dit alles maakt het meer dan de moeite waard om vroeg uit ons bed te stappen.

En er staan nog meer nieuwe projecten op het programma. We hebben al verregaande gesprekken gehad met kerken die Projeto CASA willen toevoegen aan hun activiteiten. Dus straks nóg meer kinderen die we mogen vertellen over Gods liefde. Maar daarover later meer.

Lieve groetjes en Gods zegen gewenst,

Michel, Désirée, Renée (NL) en Jesse

Lieve mensen,

Onlangs ving één van onze vrijwilligers een leuke conversatie op voor de ingang van één van de projecten. Twee moeders stonden daar met hun kinderen, waarvan één kind naar het project ging. Op een gegeven moment zei één van de moeders iets lelijks. Waarop het kind dat meedoet aan het project zei: ´Je mag geen lelijke dingen zeggen´. (Dat is namelijk één van onze regels). De moeder reageerde naar de andere moeder iets in de trant van: ´Wat is jouw kind goed opgevoed´. Waarop deze moeder reageerde met: ´Ja, dat leren ze hier op het project´.  En nu sturen beide moeders hun kinderen naar het project.

Moederdag

Voor Moederdag werden er op de diverse projecten leuke activiteiten en een feestelijk ontbijt voor de moeders van de kinderen georganiseerd. Ze werden heerlijk in het zonnetje gezet. Maar wat is er mooier dan een stralende glimlach op het gezicht van een kind. Zo moesten op één project de moeders raden wie hun kind was. De kinderen stonden op een rij en de moeders waren geblinddoekt. Ze mochten alleen de handen van de kinderen aanraken en bevoelen. Wat een feest was het als de moeder haar juiste kind vond. Dikke knuffels (dat is weer eens wat anders dan een snauw of een draai om de oren) en een stralende lach bij zowel kind als moeder.  Wat genoten de kinderen van de positieve aandacht van hun moeders.

De moederdagcadeautjes waren weer ware kunstwerkjes. De kinderen waren er maar druk mee. Een aantal van onze kinderen heeft geen moeder meer die voor ze zorgt. We zeggen dan ook altijd dat ze hun werkjes aan elke vrouw mogen geven die ze aardig vinden: oma, tante, buurvrouw, etc.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Keuzes maken

De afgelopen maanden stonden in het teken van ´keuzes maken´. Zo hadden we weer ons jaarlijkse kinderkamp. Het thema was Corações Corajosos. Dat betekent zoiets als Moedige/Dappere Harten. Deze kinderen zullen moedige keuzes moeten maken in hun toekomst. In een omgeving waar het niet makkelijk is om het goede te kiezen, zullen ze stand moeten houden. Het was een geweldig kamp waarin bijna alle 130 kinderen kozen om moedig en dapper te zijn. Daarnaast was er een dag georganiseerd voor tienermeisjes die eigenlijk al te oud zijn voor ons project. Het thema was: Jouw toekomst begint nu! We hebben het gehad over keuzes die ze nu al moeten maken om te zorgen dat ze meer kansen hebben in de rest van hun leven. Goede vriendschappen en relaties bijvoorbeeld. Daarnaast mochten we ze bemoedigen vanuit de Bijbel. God wil betrokken zijn bij hun toekomst, was de boodschap.

Ook de komende maanden willen we de kinderen wijzen op keuzes die ze hebben in het leven. We hopen en bidden dat de kinderen de juiste keuzes zullen maken in hun leven. Bovenal dat ze Gods liefde zullen ervaren en aanvaarden.

Bezoek

De afgelopen drie maanden was Wendy Kamphof uit Zwolle bij ons. Zij heeft ons geweldig geholpen binnen de projecten. Daarnaast heeft ze een mooie lessenserie geschreven (en gegeven) voor de jonge (tiener)moeders. We hopen daar de komende maanden mee verder te gaan.

Ook mochten we genieten van Debora de Groot die ons twee weken heeft bezocht. Zij kwam een kijkje nemen in de keuken van Projeto CASA. Ook zij heeft ons fijn geholpen. Knippen, plakken, sorteren, opruimen, enz. Niks was haar te veel.

Gewoon doorgaan

De enorme bureaucratie uit onze vorige blog duurt nog steeds voort. We hebben inmiddels een nummerbord, maar dat moet nog steeds omgezet worden naar de staat waarin wij wonen. Daarnaast hebben we nog geen cent gezien van de premie die we hebben gewonnen. Ook dat schijnt nog niet helemaal afgerond te zijn. Maar goed, alles op zijn tijd. Wij gaan gewoon door met wat er op ons pad komt. Zo wordt Projeto CASA steeds vaker benaderd door instellingen. Bijvoorbeeld door een instelling die gezinnen wilde helpen aan officiële documenten. Veel gezinnen hebben geen identiteitsbewijzen, etc. Die konden ze nu gratis aanvragen. Daarnaast heeft het grootste ziekenhuis van de stad aangeboden om alle moeders  (en dat zijn er veel) een gratis consult aan te bieden en daarin verder te begeleiden als dat nodig is. Ook mogen alle kinderen (meer dan 200) van het project gratis naar de tandarts. De universiteiten in de stad bieden ook steeds vaker hun hulp aan. En ook de bioscoop die al een paar keer de kinderen heeft uitgenodigd.  Het gaat maar door. Zo mooi!! De afgelopen maand heeft een groep uit Rio de Janeiro (niet echt om de hoek) twee van de projectgebouwen helemaal gepimpt en de kinderen een bijzonder grappig, maar diepgaand programma geboden. En ook particulieren en andere groepen die steeds vaker kleding, speelgoed, huishoudelijke apparaten, meubels en voedselpakketten doneren. We mogen er zoveel mensen blij mee maken.

Dank, dank, dank!

En wij? Wij zijn blij met alle kaarten, giften, bemoedigingen en liefde die wij uit Nederland mogen ontvangen. Dank u wel dat we samen met u dit werk mogen doen!

Heel veel liefs en Gods onmisbare zegen gewenst.

Michel, Desiree, Renee (NL) en Jesse

 

Bureaucratie

Lieve allemaal!

Het woord ´bureaucratie´ heeft voor ons een bijzondere lading gekregen. Waren we in Nederland al aan het klagen dat we ons paspoort helemaal in Zeeland moesten laten verlengen, hier kan het papierwerk ons soms tot wanhoop drijven en lopen we te stuiteren van frustratie van alles wat we dubbel moeten doen. Het dubbele tripje naar Zeeland valt hierbij helemaal in het niet.

Het vervelende is dat de mensen met wie je te maken hebt er ook niks aan kunnen doen. Dus klagen of iemand over de toonbank trekken, heeft geen enkele zin. Natuurlijk klagen we wel. Steen en been zelfs. Maar ach…. daar is het eigenlijk veel te warm voor. Dan slaken we maar een hele diepe zucht en gaan weer vrolijk verder.

Inmiddels wachten we al vier maanden op ons nummerbord en kunnen we nu niet met de auto rijden. Die staat namelijk 500 kilometer verderop ergens in een garage geparkeerd. Er is al heel wat papierwerk verricht en het lijkt erop dat het deze week dan toch gaat lukken. Maar ja…. dat hebben we al eerder gedacht. Als alles lukt, kan Michel de auto binnenkort mèt nummerbord weer ophalen. 500 kilometer heen en 500 kilometer weer terug.

Daarnaast hebben we een geweldige premie gewonnen om mooie programma´s mee te maken voor kinderen. Maar voordat we die krijgen, moeten heel wat documenten overhandigd worden. Michel is daar nu al twee maanden bijna fulltime mee bezig. En elke keer komen er weer andere documenten, stempels, handtekeningen, bezoeken, wijzigingen, etc. bij. Er lijkt geen eind aan te komen. Het houdt ons in ieder geval wel van de straat. En nu maar hopen dat we de deadline halen. Anders is het allemaal voor niks geweest.

Gelukkig zijn er hele lieve mensen die ons in al deze bureaucratie bijstaan en ook veel werk voor ons verzetten. Dat mag ook best gezegd worden.

Bovendien doen we het voor deze prachtige kinderen op de foto´s. Dat maakt het allemaal meer dan de moeite waard, ondanks ons gezucht.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Kamp

Over twee weken hebben we weer ons jaarlijkse kinderkamp. De voorbereidingen lopen lekker. We hebben er veel zin in. Al die heerlijke kinderkoppies die straks zullen genieten van alles wat ze aangeboden krijgen. Mocht u financieel willen bijdragen, dan is dat van harte welkom (en nodig):

IBAN: NL55INGB0002331201 t.n.v. Stichting ORA
BIC: INGBNL2A
O.V.V. Kinderkamp 2018 Projeto CASA

Wendy

Verder hebben we een vrijwilligster, Wendy, uit Zwolle bij ons op bezoek. Drie maanden blijft ze bij ons en helpt mee om een programma te maken voor de zwangere tieners en jonge moeders. We hopen dat we daarmee in de toekomst veel jonge meisjes kunnen bereiken.

Kinderwet

Waar we onlangs achter kwamen, is dat de strenge kinderwet van Brazilië alleen geldt voor kinderen tot 12 jaar. De tieners zijn heel wat minder beschermd. Zo mogen meisjes vanaf 14 al samenwonen met volwassen mannen. Zolang de tiener het zelf goedkeurt.  Dus wat doet een tiener die ruzie heeft met de moeder of vader? Juist, die rent naar de eerste de beste man die aardig voor haar is. En daar kan je niks tegen beginnen. Want ze doet het uit eigen wil. Het enige wat wij dan nog kunnen doen, is proberen te voorkomen dat ze zwanger wordt en haar school niet afmaakt. Daarnaast proberen we de relatie tussen ouder en kind te herstellen.

Rineke

Het ging de afgelopen tijd niet zo goed met Rineke. Ze is weer opgenomen geweest in het ziekenhuis, doordat ze weer wegviel en niet wakker wilde worden. Gelukkig is ze deze keer wat wakkerder uit het ziekenhuis gekomen, zonder terugval. Meestal is dit namelijk wel het geval. Wilt u ook voor haar, haar gezin en haar familie blijven bidden?

Met de moeder van Désiree gaat het gelukkig de goede kant op na haar hartoperatie. Inmiddels kan ze alweer kleine stukjes fietsen en autorijden. Reden tot dankbaarheid!

Gebed

We willen vragen of u voor ons wilt blijven bidden: voor geduld, begrip en wijsheid. Daarnaast is een flink gebedspunt het komende kinderkamp. We bidden dat God zal zegenen en dat de kinderen mogen zien hoe mooi en geliefd ze zijn door hun Vader.

Lieve groetjes en Gods onmisbare zegen gewenst.

Michel, Désirée, Renée (in NL) en Jesse