Feeds:
Berichten
Reacties

Een late update

Hallo lieve allemaal,

En toen was het alweer november. Bizar hoe de tijd vliegt.

Hoogste tijd voor een update van de afgelopen maanden met natuurlijk de foto’s erbij.

  • Het jongenskamp was een groot succes met veel diepgang. Stoere jochies die eigenlijk zo stoer nog niet zijn. Er werd gepraat over de toekomst, respect, etc. We hopen en bidden dat er flink wat zaadjes zijn geplant bij deze kostbare groep jongeren.
  • Een aantal gestolen spulletjes is weer terug gebracht. Super dapper! Het ging niet helemaal vanzelf, maar dat maakt het niet minder bijzonder.
  • We mochten een project openen in een nieuwe wijk. Zo ontzettend hartverwarmend om te zien hoe een kerk zich ontfermt over de kinderen uit de buurt. De kerk zelf is klein en heeft geen kinderen. Ons gebed is dat de kinderen van het project hun ouders mee zullen nemen. We hebben dit eerder zien gebeuren. En dat is zo mooi.
  • Het creatieve vrouwenprogramma draait ook goed. Wat vinden de vrouwen het leuk om lekker te knutselen en samen de Bijbel te lezen. Kostbaar!
  • Ons nieuwe projecthuisje krijgt langzaam vorm: er zit een dak op en ramen en een deur in. Maar is helaas nog niet af. We wachten het gewoon weer af.
  • We mochten in oktober met 223 personen (kids en leiding) naar de bioscoop. Voor een aantal kinderen was het de eerste keer en het was een superfeest in 3D met popcorn en frisdrank! We kregen hulp van een bedrijf dat drie mooie grote bussen met airco beschikbaar stelde.
  • In september mochten de oudste kinderen en wat jongeren mee op een visieverbredende excursie naar het grootste bedrijf hier in de stad. Het was tot in de puntjes verzorgd door het bedrijf. De jongeren werden motiverend toegesproken door werknemers met een goede baan daar, die ook gewoon uit de sloppenwijk kwamen. Deze werknemers hebben hard gewerkt voor een beter leven. De jongeren kregen een prachtige rondleiding en hopelijk konden we ze motiveren om iets goeds te doen met hun toekomst.
  • De kinderen van de alfabetiseringslessen mochten mee op een culturele excursie in de stad. Zo leerden ze meer over de geschiedenis van hun eigen São Luís. We zijn diverse historische gebouwen binnen geweest en hebben een museum bezocht.
  • Het was fijn om Wim en Jantina, leidersechtpaar uit onze kerk in Zwolle, bij ons op bezoek te hebben. Altijd fijn om mensen te laten zien waar we wonen en werken en om eens lekker te klagen over alle misstanden die we hier tegenkomen. Dat doe je namelijk niet zo gauw bij de mensen hier, want je wilt niemand beledigen. Maar het lucht wel even op  :-) . Maar het was ook fijn om gewoon bij te kletsen.
  • Begin november waren de ouders van Désirée 50 jaar getrouwd. Helaas konden wij niet van de partij zijn. Dan merk je weer dat je toch best ver weg woont en dat is dan even niet zo fijn. Maar het is helaas niet anders.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Een deel van onze tijd staat in het teken van de alfabetiseringlessen. Zoveel kinderen die niet kunnen lezen en/of schrijven. Of heel erg zwak zijn op dit gebied. Vooral in de wijk Jaracaty. En niet omdat ze het niet zouden kunnen, maar omdat ze het op school niet leren. Veel leerkrachten nemen er de tijd niet voor. We stuiteren regelmatig van frustratie om de houding van de scholen. Helaas kunnen we er niks aan veranderen. Daarom geeft het extra voldoening om te zien hoe de kinderen op het project wel leren lezen en schrijven. En ja, wij doen ook dictees. Zo hadden we laatst een jongen van 15 (vijftien!!) jaar die wel kon lezen, maar niet kon schrijven. Heel bijzonder.

In de pijplijn

De voorbereidingen voor de maand december zijn alweer in volle gang. Voor de vijfde keer zullen we de houten huisjes gaan verven. Vorig jaar waren we met zo’n 200 vrijwilligers. We hopen er dit jaar meer te krijgen, omdat we ook in onze nieuwe wijk de huisjes gaan verven. Foto’s volgen uiteraard.

Inmiddels begint het kerstgevoel te kriebelen. Hier en daar hebben mensen de kerstboom al in huis. Deze maand staat dan ook in het teken van het maken van kerstknutsels. Voor de kids van de projecten altijd een groot feest. Op deze manier helpen ze om hun eigen huisje te versieren. Vaak de enige versiering in huis. Voor ons weer een mooie gelegenheid om het echte Kerstverhaal te vertellen.

Zo, nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte!

Hartelijke groeten en Gods zegen gewenst!

Michel, Désirée, Renée en Jesse

In de winter…

Lieve familie en vrienden,

We mochten genieten van een heerlijk rustige vakantie. Het was zó goed om onze familie uit Nederland hier te hebben. Was wel erg kort, helaas. Maar daarom hebben we extra genoten van alles wat we samen konden doen. Wat zijn we verwend! We laten met veel plezier de foto’s zien.

Inbraak

Inmiddels is het hier winter en is het warmer dan ooit (yep, omgekeerde wereld). Ook zijn de projecten weer begonnen. Helaas is er meerdere malen ingebroken bij ons project in Jaracaty. Ze zijn flink tekeer gegaan en hebben zelfs de muur helemaal ontwricht. Er is veel materiaal meegenomen. Wel mooi om te zien dat het in de wijk flinke verontwaardiging heeft teweeggebracht onder de ouders van onze kids. We hebben een donkerbruin vermoeden wie het heeft gedaan en willen dit samen met de wijkbewoners op een vreedzame manier ‘oplossen’. Onze spullen zullen we er niet mee terugkrijgen helaas, want die zijn hoogstwaarschijnlijk al de wijk uit. Inmiddels zijn alle muren, deuren en ramen flink verstevigd. En tot op heden is er niemand meer onuitgenodigd ingekomen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Winterprogramma

We zijn erg blij met het vrouwenprogramma dat twee keer per maand wordt gehouden. Mooi om te zien hoe de moeders hun harten openen  en samen kunnen huilen, lachen en bidden om hun kinderen. Het raakt ons steeds als ze vertellen hoe sommige kinderen in hun gezin zijn veranderd ten goede. Daar doen we het onder andere voor.

Voor vaderdag (hier de tweede zondag van augustus) hebben de kids lekker geknutseld. We mochten vooraf een goede studie geven over God de Vader en zijn oneindige liefde. Heel belangrijk, omdat ontzettend veel kinderen geen vader in hun leven hebben. Of een vader die niet het beste voorbeeld is. De kinderen zonder vader mochten hun cadeautje geven aan een andere persoon die belangrijk was in hun leven.

Brugfunctie

De afgelopen maanden mochten we een brugfunctie vervullen tussen de overheid en  bewoners van de wijk Jaracaty. 15 gezinnen hebben een huis gekregen van de overheid waar ze praktisch gratis in mogen wonen. De eerste gezinnen zijn inmiddels vertrokken. Het zijn echt mooie huizen. Niet groot, maar menswaardig en vele malen gezonder dan hun krotje tussen de ratten en de modder en eigen uitwerpselen. We gaan de gezinnen, vooral de kinderen die al ruim vier jaar meedraaien, enorm missen. Maar het is beter zo. Wellicht dat we in hun nieuwe buurt ook iets gaan starten, maar dat zien we nog wel.

In de pijplijn

Voor september hebben we in de pijplijn: het jongenskamp (10-14 jaar), opening nieuw project, creatieve cursus voor de vrouwen, afbouw van nieuw projecthuis (maar ja … is wel Brazilië, dus dit wachten we gewoon af🙂  )

Tot zo ver, lieve groetjes van ons alle vier!

Michel, Désirée, Renée en Jesse Koning

 

Lieve allemaal,

Moedeloos!

Soms slaat de moedeloosheid toe. Moe worden we van alle onrecht die we tegenkomen, de corruptie, het gebrek aan visie, de luiheid van sommige mensen.

Hoe kan het toch dat zoveel kinderen van onze projecten al maanden niet naar school gaan, omdat er geen geld wordt vrijgemaakt voor de school. Ja, alles is gestolen binnen de scholen (ja, echt alles!!!), maar er is geld beschikbaar om alles te vervangen. Alleen dat wordt niet gebruikt en komt terecht bij mensen die het in eigen zak steken. Dit ten koste van de kinderen. Hoe kan het dat kinderen van 12 jaar nog niet kunnen lezen? Het is echt huilen hoe het er op sommige publieke scholen aan toe gaat. Geen water, geen licht, geen ventilatoren, lekkage, geen materialen, leerkrachten die hun eigen kasten moeten kopen om hun eigen gekochte schoolmateriaal in te bewaren. En dat zijn dan de gemotiveerde leerkrachten. Er zijn ook leerkrachten die het hebben opgegeven en gewoon zitten te whatsappen en facebooken tijdens de lessen. Willen geen liedje instuderen voor Moederdag of een knutseltje maken, willen niet de kinderen leren lezen. De veiligheid op de scholen kan ook niet gewaarborgd worden, want men wil niet betalen voor bewaking. En geloof ons, die is echt nodig. Eén school is gesloten o.a. omdat de leerkrachten weigeren les te geven omdat ze het te onveilig vinden. De mensen die iets kunnen betekenen, wethouders en andere politici, doen gewoon niks. Wij hebben een aantal vrienden die werken op zulke scholen en de verhalen zijn echt schrijnend. En wij zien de kinderen in de wijk lopen, terwijl ze eigenlijk op school moeten zitten. In de wijken komen ze in aanraking met mensen die echt niet het beste met ze voor hebben.

Voor ons lijkt het af en toe dweilen met de kraan open. En we hopen en bidden dat we met ons simpele programma toch iets kunnen betekenen voor de kinderen in de wijk. We proberen ze zoveel mogelijk van de straat te houden, maar dat heeft ook zijn grenzen. Hoe kunnen we nu zeggen dat de kinderen mogelijk ook een goede toekomst hebben als ze goed hun best doen op school, terwijl er helemaal geen school is. Kinderen zijn van nature nieuwsgierig en willen best leren als het leuk is, maar dan moeten ze wel een kans krijgen.

Natuurlijk zijn er publieke scholen die wel een goed gemotiveerde directie hebben. Helaas niet voor al onze kinderen van het project.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Gelukkig kunnen de kinderen bij ons wel lekker knutselen, spelen en leren. Natuurlijk is dat nog lang niet genoeg, maar het is beter dan niks. Het is mooi om te zien hoe kinderen steeds moeilijkere woorden leren lezen, hoe ze Engels leren praten, hoe trots ze zijn op hun knutsels, hoe ze alle Bijbelboeken uit hun hoofd leren, hoe ze Bijbelteksten leren onthouden en begrijpen, hoe ze leren nadenken over hun eigen toekomst, hoe ze liefde, aandacht en correctie ontvangen en ga zo maar door. Maar soms, soms slaat de moedeloosheid gewoon even toe.

Hier willen we onze blog niet mee eindigen. Want gelukkig zijn er/waren er ook lichtpuntjes. Vrouwen uit onze eigen kerk die zich in gaan zetten voor de vrouwen in de wijk Jaracaty. Op het programma staan leuke workshops en bijbelstudies. Eind mei is er het derde meisjesweekend. Nou ja, het is maar 24 uur, maar het belooft erg leuk en diepgaand te worden. Dit keer met de meiden van drie wijken samen. Daarnaast heeft een jongeman uit Amerika zich voor een aantal maanden beschikbaar gesteld voor Projeto Casa. Hij heeft 19 jaar in São Luís gewoond, kent de wijken en spreekt vloeiend Braziliaans. Hij zal zich vooral richten op de tieners. Zijn plan is om zich in de toekomst voor langere tijd weer in São Luís te vestigen en binnen ons project aan de slag te gaan.

Pasen was een groot feest. Meer dan 100 kinderen in Jaracaty en meer dan 50 kinderen in São Francisco hebben genoten van een gevarieerd kinderprogramma, waarbij het Ware Paasverhaal centraal stond: Jezus leeft!

Studenten van een universiteit kwamen een ochtend verzorgen over de natuur. De kinderen kregen een erg leuk en gevarieerd programma aangeboden.

Voor moederdag hebben de kinderen flessen aan de binnenkant geverfd om er een mooie vaas van te maken. Daarnaast hebben ze met mooi papier uit Noorwegen bloemen gevouwen. Dit alles met een flinke bonbon en een lief briefje werd tijdens moederdag aan de moeders gegeven.

Ook hebben we in diverse kerken presentaties mogen geven over ons werk. Het resultaat daarvan is dat er weer een kerk wil beginnen met Projeto Casa en dus meer kinderen mogen genieten van alles wat we te bieden hebben. Zo mooi dat kerken hun deuren willen openen voor de mensen uit de eigen wijk.

De afgelopen weken hebben we ontzettend leuke lessen verzorgd over de Bijbel en andere onderwerpen. Het is mooi om te zien hoe de kinderen genieten van de lessen.

Nog eventjes en dan staan de moeder, zus en nichtje van Désirée bij ons op de stoep. Maar eerst komt de vriend van Renée nog langs. Dat is ook iets leuks om naar uit te kijken. We hebben er zin in.

Dat was het weer voor deze keer.

Lieve groetjes en Gods onmisbare zegen gewenst.

Michel, Désirée, Renée en Jesse

Back in business

Lieve allemaal,

 Kinderkamp

 We hebben in februari een GEWELDIG kinderkamp gehad met zo’n 100 kinderen. Vlak voor het kamp stortregende het en mochten veel kinderen niet meer mee van hun ouders. De ouders zijn dan bang dat hun kinderen ziek worden van de regen. Het was ruim over de dertig graden, maar de ouders zijn ervan overtuigd dat regen ziek maakt. Blijft bijzonder.

De kinderen kregen een heel afwisselend programma aangeboden. Daarnaast kregen ze veel positieve aandacht, liefde en tijd voor goede gesprekken. Aan het eind van het kamp lieten veel kinderen voor zich bidden. Dat was een bijzonder moment. God heeft zó gezegend! Wat hebben we ervan genoten. Het blijft ontroerend om te horen dat kinderen er willen blijven wonen. Daarnaast is het ook mooi om van ouders te horen hoe leuk hun kind het heeft gehad. Maar ook om te zien hoe ontroerd de ouders raken, als ze het filmpje zien dat we hebben gemaakt van het kamp. Al die stralende kopjes!

Niet alleen de kinderen, maar ook de vrijwilligers hebben een goede tijd gehad. We hebben nu alweer zin in volgend jaar. De foto’s geven een goede impressie van het kinderkamp.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Alfabetisering

Een bijzonder moment was de diploma-uitreiking van de alfabetiseringslessen. Drie kinderen kunnen nu goed genoeg lezen om mee te draaien met het naschoolse huiswerkprogramma. Zij hoeven geen alfabetiseringslessen meer te volgen. Hier hebben we een officiële draai aangegeven en het was mooi om de kinderen en hun ouders te zien glunderen. Eén van de moeders heeft zich inmiddels zelf aangemeld voor de alfabetiseringscursus voor volwassenen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

We hopen dat ouders hun kinderen nu wat structureler naar de lessen sturen, want op dit moment is de structuur ver te zoeken. Er zijn genoeg ouders die hun kinderen niet met regelmaat sturen, terwijl hun kind wel is aangemeld. Dat vinden wij erg jammer, omdat lezen en schrijven ontzettend belangrijk is voor de toekomst van de kinderen. Ouders vinden dat vaak ook, maar nemen niet de moeite om hun kind te roepen als het buiten aan het spelen is.

Afgelopen maand zijn we dus ook begonnen met alfabetiseringslessen voor volwassenen in de wijk Jaracaty. Het is verbazend hoeveel mensen er niet kunnen lezen en/of schrijven. Deze lessen zijn weer een mooi middel om de banden met de wijkbewoners aan te halen.

Project 4

Na een vette vertraging is men eindelijk begonnen met de afbraak van het krotje in onze nieuwe wijk. Op deze plek komt een nieuw houten huisje van 12 x 5 boven de modder. Zodra dit huisje af is, kunnen we beginnen met het uitnodigen van de kinderen en is het nieuwe project een feit. De vrijwilligers zijn er al, de materialen zijn er al, het programma is al af. Alleen nog even het huisje afmaken. Wij zijn reuze benieuwd hoe lang dit gaat duren. To be continued…….

Afscheid

Twee jaar lang mochten we genieten van een geweldige, trouwe vrijwilligster uit België, Bonnie. Twee jaar lang, meerdere keren per week heeft ze ons geholpen op de projecten. Ze had een heerlijke Nederlands/Belgische mentaliteit. Op tijd is op tijd en afspraak is afspraak. Dat is in Brazilië een zeldzaamheid. Bovendien was het heerlijk om gewoon in het Nederlands te kunnen praten. Helaas is ze nu verhuisd en moeten we het zonder haar doen. Het gemis is groot!

Financiën

Sinds kort hebben we een nieuwe bankrekening waar mensen ons project kunnen ondersteunen (zie blog januari). Helaas was dit voor een aantal mensen het moment om te stoppen met de financiële ondersteuning. Voor zover we weten om heel acceptabele redenen. En we blijven heel dankbaar voor de ondersteuning van de afgelopen jaren. Helaas ontstaat hierdoor wel een financieel gat.

Wij zijn daarom ernstig op zoek naar nieuwe donateurs die deze weggevallen ondersteuning willen opvullen. Zonder deze ondersteuning kunnen we het werk hier onmogelijk doen. Mocht u 5, 10 of meer Euro per maand kunnen/willen missen dan houden wij ons van harte aanbevolen.

De mensen die hun automatisch incasso bij de VEZ nog niet hebben omgezet, willen we vragen om hier nog even naar te kijken.

Help ons Helpen!

We wensen jullie allemaal Gods onmisbare zegen toe.

Michel, Désirée, Renée en Jesse

Bankgegevens:

IBAN: NL55INGB0002331201 ten name van Stichting ORA

BIC: INGBNL2A

onder vermelding van: Projeto Casa.

Lieve allemaal,Als eerste willen we jullie een heel gezegend 2016 wensen. We willen laten weten dat we enorm dankbaar zijn voor alle interesse, gebed, steun, bemoedigingen, kaartjes en berichtjes van afgelopen jaar. We blijven het herhalen, maar zonder uw gebed, steun en interesse kunnen we dit werk niet doen. Het is zo bijzonder hoe God ons gezegend en geholpen heeft het afgelopen jaar. De laatste paar maanden waren vooral erg zwaar o.a. door sterfgevallen in de wijk. Het leven lijkt soms zo oneerlijk en we snappen er dan even helemaal niks meer van. Toch mogen we weten dat God de controle heeft. Met Hem en met u hopen we van 2016 een mooi jaar te maken.

De high lights van de laatste twee maanden van het jaar

We hebben begin december de jaarlijks terugkerende verfactie in de sloppenwijk gehouden. Tussen de 180 en 200 vrijwilligers hielpen mee met het verven van de houten huisjes. Een groot gedeelte van de verf kregen we gedoneerd van een grote bouwmarkt hier in de stad. De rest namen de vrijwilligers mee. Het was één groot feest. Dat de bewoners het waardeerden, bleek wel uit het overheerlijke ontbijt dat ze voor iedereen hadden klaargemaakt. Ze hadden de handen ineen geslagen om dit te realiseren. Van het weinige dat ze hebben, werd gul uitgedeeld. Prachtig! Vóór het verven werd er eerst gegeten en gedronken. Na de actie hielden we aansluitend een kerst/dankdienst. Er was een leuke (steel)band die een optreden gaf voor de bewoners. De kids van het project hadden een aantal liedjes ingestudeerd die ze mochten laten horen en een aantal kinderen van de alfabetiseringslessen las een kerstgedicht voor (zooooo spannend vonden ze het). Een bemoedigend Woord voor de bewoners ontbrak ook niet. De avond werd al dansend afgesloten. Wat een feest was het!

De week daarna konden we, m.b.v onze eigen kerk, alle mensen uit de wijk een maaltijd aanbieden. We begonnen weer met het kinderkoor, lekker zingen en een korte toespraak van onze eigen pastor. Daarna gezellig eten in de buitenlucht met de bewoners. Ook weer erg geslaagd.

De maanden november en december stonden in het teken van Kerst. Talloze keren hebben we de kinderen van het project op verschillende manieren het kerstverhaal verteld. Vooral met de ouderen hebben we gepraat over de betekenis van Kerst voor de kinderen persoonlijk. Hoe zou bijvoorbeeld je toekomst eruit zien als Jezus niet geboren zou zijn? Wat betekent dit voor jou persoonlijk? En natuurlijk is er in die periode ook lekker geknutseld. Het glittergehalte was deze maanden weer behoorlijk hoog. Maar de kinderen genieten er altijd van als het weer zover is. Het blijft leuk om al die gekleurde knutsels terug te zien in de huizen van de kinderen. De meeste mensen hebben geen geld voor decoratie en op deze manier wordt het huis toch feestelijk versierd.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Begin november kwamen Wim en Jantina Keijl weer een kijkje nemen op het project. Het was leuk om hun ons werk te kunnen laten zien. Ook hebben we twee weken bezoek gehad van de vriend van Renée. Tijdens de feestdagen waren we dit keer dus met ons vijven.  We hebben een goede tijd gehad samen en hebben genoten van al het lekkers dat uit zijn koffers tevoorschijn kwam.

Naast alle mooie berichten waren er ook verdrietige momenten. Gezinnen die hun zoons verloren, kinderen van het Project die hun moeder kwijtraakten (vader is al lang niet meer in beeld), een moeder die haar kinderen moet achterlaten, enz. Maar het is ontroerend om te zien hoe de wijkbewoners samenwerken en samen rouwen. Wij kunnen dan niet anders dan een schouder bieden om te huilen, bidden met de mensen en geven wat nodig is, zoals medicijnen, voedselpakket, lift naar het ziekenhuis of begraafplaats, etc.

Eind december mochten we, weer m.b.v. onze eigen kerk, 90 voedselpakketten uitdelen aan de allerarmste kinderen van het project. Dit doen we zo weinig mogelijk zelf, maar laten dit doen door de kerken waarmee we samenwerken. De kerken waarmee we werken zijn erg arm en hebben zelf niet de mogelijkheid om pakketten aan te schaffen. Dan is het mooi wanneer een rijkere kerk inspringt en de armere kerk helpt om zich in te zetten voor de wijk. Zo kan de armere kerk een band opbouwen met de omwonenden.

Vier vrijwilligsters zijn in de wijk Jaracaty een programma begonnen voor de oudere meisjes van het project. Minstens één keer per maand bieden ze de meisjes een gezellig meidenprogramma waarin gezongen, gekletst en gegeten wordt en waarbij men ook de diepte in kan. Wij juichen dit initiatief van harte toe.

Verandering van rekeningnummer

Helaas moeten we dit keer afsluiten met wat administratieve veranderingen die voor ons heel erg belangrijk zijn. Het heeft te maken met onze giftenstroom. Hiervan is ons werk erg afhankelijk. Zonder giften kunnen wij hier niet werken. Voor de mensen die ons financieel ondersteunen is onderstaand bericht belangrijk.

De belastingdienst heeft uitspraak gedaan over giften die een  ANBI organisatie ontvangt en doorzet  naar derden-personen. De uitspraak komt er op neer dat giften die aan een specifieke persoon worden gegeven via een ANBI-organisatie niet langer aftrekbaar zijn voor de gever. Dat wil zeggen dat vanaf heden de giften (voor ons bestemd) via onze kerk in Zwolle (VEZ) niet meer aftrekbaar zijn bij de belasting. Daarnaast loopt de VEZ de kans om haar ANBI-status te verliezen als ze doorgaat met het ‘doorsluizen’ van deze giften. En dat is wat niemand wil.

We hebben hiervoor een oplossing gezocht en denken dit ook gevonden te hebben. Vanaf heden kunnen giften (belasting aftrekbaar) gestort worden op de rekening van Stichting ORA (www.stichtingora.nl).

IBAN: NL55INGB0002331201 ten name van Stichting ORA

BIC: INGBNL2A

onder vermelding van: Projeto Casa.

LET OP! Vermeld op uw overmaking niet familie Koning, maar: Projeto Casa.

 Vermeldt u er niks bij, dan komt het geld niet bij ons/Projeto CASA terecht.

Wanneer u een machtiging wilt afgeven voor de activiteiten van Projeto Casa, dan kunt u dit zelf regelen bij uw bank. U kunt ook ORA in Nieuwleusen hierover bellen: 0529-402 906.

Indien u een incasso-opdracht heeft lopen via de VEZ, dient u zelf aan het secretariaat van de VEZ (secretariaat@vezwolle.nl) aan te geven dat u deze wenst te beëindigen. Hiervoor dient u het volgende door te geven.

  1. naam rekeninghouder
  2. rekeningnummer
  3. bedrag per maand
  4. naam ontvanger (familie Koning)
  5. per wanneer de incasso stopgezet moet worden (uiterlijk 1 februari 2016)

Ten aanzien van een eventuele periodieke schenking via een akte van schenking aan de VEZ verzoeken wij u contact op te nemen met de VEZ. Wanneer u zelf periodiek uw giften overmaakt, verzoeken wij u dit tot uiterlijk 1 februari 2016 aan de COM-rekening van de VEZ te doen.

Per 1 februari 2016 vervalt de COM-rekening bij de VEZ.

Tot zover onze financiële mededelingen.

Heel hartelijk bedankt voor uw medewerking en ondersteuning!

Lieve groetjes en Gods zegen gewenst.

Michel, Désirée, Renée en Jesse Koning

 

 

Lieve allemaal,

Hartelijke groet vanuit São Luís!

ENEM

Renée en Jesse hebben eind oktober hun ENEM (Exame Nacional do Ensino Médio) gedaan. Voor Renée was dit serious business, terwijl Jesse de toets gemaakt heeft voor de ervaring, net zoals Renée de afgelopen twee jaar heeft gedaan. Voor Renée was dit behoorlijk stressvol. In januari krijgt ze pas de uitslag. Met deze uitslag wordt bepaald of ze op de universiteiten van de overheid mag studeren. Die zijn ‘gratis’, dus heel Brazilië aast op een plekje binnen deze universiteiten. Heel Brazilië stond afgelopen weken in het teken van deze ENEM. Gekkenhuis!

De zogenaamde ‘positieve’ discriminatie is hier aan de orde van de dag. Als je een donkere huidskleur hebt, hoef je veel minder punten te halen bij de ENEM dan een lichte huidskleur. Zat je op een particuliere school, dan moet je meer punten halen dan degenen die op een publieke school studeerden. Ben je een indiaan, dan heb je echt mazzel. Dan hoef je veel minder punten te scoren dan de rest. Wij hebben een vriendin waarvan het zusje iets donkerder is dan zij. De rest van de voorwaarden zijn hetzelfde: zelfde publieke school, zelfde ouders, zelfde huis, etc. Maar het zusje hoefde minder punten te halen dan zij om haar donkere huid. Renée komt helemaal nergens voor in aanmerking dus moet de hoogste scores halen om een plekje te bemachtigen. Ook al hadden we een beurs voor de particuliere school. Best spannend allemaal.

Wel supercool om te kunnen vermelden dat Renée geslaagd is voor haar Ensino Medio (middelbare school) zonder enkele herkansing. We zijn supertrots op haar!!!

Projeto CASA

Op het project gaat het zijn gangetje. Een paar leuke highlights zijn het jongenskamp dat we in september hebben gehouden. Tijdens dit kamp werd gesproken over het hebben van goede vriendschappen en de Vriend die Jezus voor je wilt zijn, over sexualiteit en verantwoordelijkheden. Het was een erg goed, diepgaand kamp. Zeker voor een jongenskamp.

Daarnaast zijn we met ruim 140 kinderen (vanaf 6 jaar) en zo’n 50 vrijwilligers weer naar de bioscoop gegaan. Dit in het kader van ‘kinderdag’ in Brazilië. We willen liever geen cadeautjes geven aan de kids van het project, maar leuke herinneringen voor later. Net zoals vorig jaar werden ook de toiletten van de bioscoop weer veelvuldig bezocht. De meesten hebben geen gewoon toilet in huis, dus het blijft een feestje om in de bioscoop naar het toilet te gaan.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Nieuwe wijk

We schreven vorige keer al dat we in een nieuwe wijk zouden beginnen en dat de training in september zouden starten. De training hebben we uitgesteld, omdat de ruimte van het project zodanig slecht was dat deze afgebroken en opnieuw opgebouwd moet worden. Het mooie is dat een bewoner van deze wijk deze ruimte aan ons heeft gegeven en inmiddels hebben we de materialen ook toegezegd gekregen, zodat men kan beginnen met afbreken en opnieuw opbouwen. Dit wordt gedaan door mensen uit de wijk zelf, zodat de betrokkenheid direct vergroot wordt. Zodra de ruimte klaar is, kunnen we beginnen.

Omdat we nog niet zijn begonnen in deze wijk, konden er geen kinderen mee naar de bioscoop. Het leuke is dat één van onze vrijwilligers een supergave ochtend voor de wijkbewoners heeft georganiseerd ook in het kader van de dag van de kinderen: springkussens, trampolines, schmink, suikerspinnen, popcorn, cadeautjes, eten, drinken, ballenbak, muziek, theater, etc. Het was een geweldige ochtend, gesponsord door diverse bedrijven. Het programma eindigde in een kerkje. De kinderen pasten er niet eens in.

Ook in een ander gedeelte van de stad is er, i.s.m. een grote kerk, een prachtige actie gehouden voor de kinderen in de wijk.

Huiswerkbegeleiding en alfabetisering

Beide activiteiten worden goed bezocht. We hebben zelfs al kinderen moeten weigeren, omdat we helemaal vol zitten. Het blijft mooi om te zien hoe kinderen die echt helemaal niet konden lezen en schrijven, langzaam beginnen te lezen. Eén jongen hoeft zelfs niet meer naar de alfabetisering te komen, want die leest al zo goed dat hij naar de gewone huiswerkbegeleiding kan. In mei kon hij nog helemaal niks lezen.

We zijn op bezoek geweest op de school van de kinderen uit Jaracaty en hebben daar gepraat met de leerkrachten van de kinderen. We konden vertellen over thuissituaties van de kinderen en bepaald gedrag dat daardoor ontstaat. We hebben gevraagd om begrip voor dit gedrag van de kinderen en tips kunnen geven. Ook hebben we aangegeven heel veel respect te hebben voor hun, zwaar onderbetaalde, werk. Inmiddels heeft de school ook een ontbijt georganiseerd voor de ouders van de kinderen om zo betrokkenheid te creëren. Betrokkenheid van de ouders is/was hier helaas niet aan de orde. Maar samen hopen we de kinderen uit de wijk Jaracaty beter te kunnen begeleiden.

Kerk

Omdat de wijk Jaracaty waarin we werken nog geen kerk heeft en de behoefte bij sommige bewoners er wel was, zijn we heel kleinschalig begonnen met het houden van een kerkdienst op het project. Mooi om te zien dat ouders van de kinderen en sommige kinderen zelf echt behoefte hebben om meer van God te leren. Er gebeurt veel in Jaracaty. God is duidelijk aan het werk in het harten van de mensen. Maar er is ook veel geestelijke tegenstand en occultisme. We willen uw gebed hiervoor vragen.

Vrijwilligersdag

Begin november hadden we een vrijwilligersdag. Op deze dag hadden we naast serieuze momenten ook gewoon een gezellige, ontspannen tijd met de vrijwilligers. Vrijwilligers die heel veel tijd steken in CASA. Zonder hun kunnen we niet draaien. We zijn blij en dankbaar voor zoveel mensen die toch elke keer weer hun tijd en energie willen investeren in anderen.

Komende maanden

Voor de komende maanden staan op het programma: Kerst, kinderkoor, vierde schilderactie in de favela, kinderkamp. We zijn dus nog wel even zoet.

Lieve groetjes en Gods zegen gewenst

Michel, Désirée, Renée en Jesse

Hard gewerkt!

Lieve allemaal,

Hartelijke groet uit São Luís. We hopen dat iedereen heeft mogen genieten van een fijne vakantie en een beetje uitgerust is. Hier werd niet echt uitgerust, maar hard gewerkt. In juni hebben wij een nieuwsbrief uitgegeven. Heeft u die niet gelezen, dan kunt u deze alsnog vinden op deze blog onder tabblad ‘Nieuwsbrief’. Hierin schrijven we o.a. over het nieuw opgestarte project in de wijk Ilhinha, de alfabetiseringslessen en over het feit dat we eindelijk een Stichting zijn met het zo belangrijke CNPJ. Een soort van KvK-nummer. En natuurlijk ontbreken de foto’s niet. (Misschien is het handiger om dit te lezen vóórdat u hier verder leest🙂 )

Zomerpret met de VEZ

We zullen verdergaan met waar we gebleven zijn. Na juni komt juli. Halverwege juli kregen we 24 jongelui (15-27 jaar) uit onze kerk in Nederland (VEZ) op bezoek die hier de handen uit de mouwen hebben gestoken (Zomerpret met de VEZ). We zijn trots op deze jonge mensen, die hun geld, tijd en energie hebben gegeven om de kinderen en bewoners van vier favela’s een onvergetelijke tijd te bezorgen. Er werd geknutseld, gesport, gezweet, gekleurd, geschminkt, geknuffeld, gedanst, gezongen, getimmerd, gezaagd, geverfd, gelachen, gehuild, gefeest, gepraat, gebikkeld, gebeden, genoten en nog veel meer. Voor zowel de bewoners als voor de groep was het een onvergetelijke ervaring die nog vele jaren meegedragen zal worden. We zullen lekker veel foto’s plaatsen om een indruk te geven van deze tijd.

Een deel van de groep heeft zich bezig gehouden met het kinderwerk en een andere groep hield zich bezig met het kluswerk. Wat is er hard gewerkt. Maar ook de Braziliaanse vertalers/vrijwilligers/medewerkers waren echte kanjers. Mede door hun hulp kunnen we terugkijken op drie zeer geslaagde weken voor zo’n 300 kinderen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Oma

Een paar dagen vóór de komst van de groep jongeren overleed de oma van Désirée in de mooie leeftijd van 98 jaar. De begrafenis was een dag nadat de groep in São Luís aankwam. Dan voelt Nederland ineens wel heel ver weg. Maar we mogen weten dat ze nu bij haar Hemelse Vader is en dat we haar weer terug zullen zien. Dat troost!

Ilhinha

Zoals we al schreven in de nieuwsbrief, mochten we in juni een derde project openen. En we mogen nu al van de pastor uit de kerk in Ilhinha horen dat er veranderingen plaatsvinden in de wijk. De oudere kinderen (8-12 jaar) van het project die nooit naar de kerk gingen, komen uit zichzelf naar de kerk. Er vinden al huisbezoeken plaats bij de ouders van de kinderen. Soms geïnitieerd door gesignaleerde problemen bij kinderen. Dan is het mooi om te zien hoe de kerk haar verantwoordelijkheid oppakt.

Jaracaty

Op een zaterdagmiddag kwam een jongen van 10, die meedoet aan het alfabetiseringsproject dat we halverwege mei zijn begonnen, langs op het project waar Désirée op dat moment het vrouwenprogramma had. Ze nam hem even apart om te zien hoe het ging met zijn leesvaardigheid na drie weken vakantie. In mei kon hij nog nul komma niks lezen. Samen lazen ze een stuk uit de kinderbijbel. Hij moest voorlezen en dat ging helemaal goed. Alle superlatieven aan complimenten die Désirée kon bedenken en een dikke vette knuffel was zijn beloning. Wat waren ze allebei trots! Hij vertelde ook over de complimenten die hij van zijn juf op school had gekregen. Désirée gaf hem gelijk de kinderbijbel mee naar huis om daar lekker te lezen.

Omdat we in Jaracaty echt ruimte tekort hebben, zijn we begonnen om één van de hutjes klaar te maken voor gebruik. Deze wordt gratis beschikbaar gesteld door de eigenaar. Hierdoor merk je ook dat projeto CASA omarmd wordt door de bewoners van de wijk.

São Fransisco

Door Zomerpret is er druk geklust aan het gebouwtje achter de kerk. Er zitten nu mooie toiletten met douches in, een deposito (wat wellicht nog een keukentje gaat worden) en een zaaltje voor de kinderen. Binnenkort kan het zaaltje gebruikt worden. Alle dank aan Henk Stoorvogel die dit met de opbrengst van zijn boekenverkoop mogelijk heeft gemaakt.

De oudste kinderen van het project komen nu echt op een leeftijd dat ze niet meer mee mogen draaien met het project. Officieel is het project tot 11/12 jaar. Maar deze kids zijn inmiddels al 13/14 jaar. De kerk heeft op donderdagavond een programma voor hun, maar ze willen graag blijven komen. Het plan van de kerk zelf is, om deze kinderen een training te geven om vrijwilliger te worden bij het project. Zo kunnen ze helpen bij de jongste kinderen en blijven ze betrokken.Wij juichen dit natuurlijk van harte toe.

Vila Palmeira

Wij waren al een tijdje in gesprek met een kerk in deze wijk om op hun verzoek, ook hier een project te starten. Onze voorwaarde was dat de kerk eerst de vrijwilligers ‘rond moest krijgen’. Inmiddels is dit gelukt, doordat twee kerken gaan samenwerken en we hopen ergens in september te starten met de training. To be continued…

Hier laten we het maar even bij.

Hartelijke groet en Gods onmisbare zegen!

Michel, Désirée, Renée en Jesse